Updated: 7 October, 2009

Interview:De Mare (26 april 2007)

Leidse studente in Mis(s) Verkiezing

CHRISTIAAN WEIJTS

Kunstgeschiedenisstudente Reni de Boer is in de running om Mis(s) 2007 te worden. Voorwaarden: mooi zijn en een lichamelijke handicap hebben. 'Uiterlijk is totaal onbelangrijk.'

'Je bent hartstikke mooi, waarom doe je niet gewoon mee?' Dat opperde haar man vorig jaar, nadat ze samen de eerste Tros Mis(s) Verkiezing hadden gevolgd, een missverkiezing voor vrouwen met een lichamelijke handicap.

Reni de Boer (27), die sinds haar zeventiende multiple sclerose (MS) heeft, besloot zich aan te melden. Ze kwam met negentien andere kandidaten door de voorronde. Op 7 mei hoort ze of ze door mag naar de finale waar twaalf dames strijden om de titel Mis(s) 2007.

'Uiterlijk is natuurlijk totaal onbelangrijk', zegt de kunstgeschiedenisstudente, 'maar ik vind het wel slim bedacht om schoonheid te linken aan een lichamelijke beperking. Via het uiterlijk krijg je aandacht voor de inhoudelijke kwesties die ik aan de orde wil stellen.'

Want de eigenlijke reden om mee te doen is dat de winnares een jaar lang ambassadeur van Onbeperkt Nederland wordt. 'In die functie zet je je in voor lichamelijk gehandicapten in Nederland.'

Dus is ze nu op posters te bewonderen in een mooie rode jurk, in haar rolstoel, en zet haar familie zich in als campagneteam. 'Dit jaar kreeg ik pas klachten met lopen en moet ik buitenshuis een rolstoel gebruiken. Daarom kan ik nu pas meedoen aan deze verkiezing want je moet de handicap wel kunnen zien.'

Als ze wint, wil De Boer zich vooral gaan inzetten voor een betere beeldvorming. 'Vaak reageren mensen wat ongemakkelijk als ze je in een rolstoel zien zitten. Ze gaan bijvoorbeeld overdreven aardig doen of kijken juist de andere kant op. Ze doen alsof ik gek ben, zonder dat ze dat ook echt denken. Mensen weten er niet goed mee om te gaan. Om dat te veranderen moet je beginnen bij de beeldvorming. Ik denk dat wij ons veel meer moeten laten zien op televisie en in kranten.'

En dan kan er misschien ook iets gebeuren aan de drempels waar zij nog regelmatig op stuit. 'Winkels en horecagelegenheden zijn vaak nog ontoegankelijk, omdat de eigenaren er niet bij stil staan. Neem bijvoorbeeld de toiletten. In landen als Spanje heb je bij elke grote supermarkt een enorm toiletblok. Het zou mooi zijn als we in Nederland gewoon eens grote, schone en goed toegankelijke openbare toiletten zouden krijgen. Het is toch erg vervelend als ik steeds in cafes moet vragen of ik even naar de wc mag.'

Bij de universiteit ondervindt ze die hindernissen overigens niet of nauwelijks. 'Alleen als ik college heb in het gebouw in de Nonnensteeg is het lastig, maar dan zijn er genoeg mensen die mij helpen.'

Sinds kort gaat ze wekelijks in de rolstoel naar tangoles. 'Mijn man, Daan, leidt dan tijdens het dansen. Eigenlijk is hij niet zo'n danser. Als het niet goed voor mij zou zijn om mijn spieren op deze manier te trainen, had ik hem nooit zo gek kunnen krijgen om mee te komen.'

Bron: De Mare ( 26 april 2007, Christiaan Weijts)