Updated: 7 October, 2009

Mis(s) 2007 een jaar lang op pad voor gelijke rechten

Reni de Boer: "Het begint allemaal bij bewustwording"

In juni 2007 werd Reni de Boer gekozen tot Mis(s) 2007. Behalve een zilveren kroontje en een reis door Zuid-Afrika leverde haar dat ook een jaar lang de functie 'Ambassadeur Onbeperkt Nederland' op. Ruim zes maanden heeft ze achter de rug. Wat heeft ze tot nu toe gedaan? En wat gaat ze nog doen?

Sinds haar verkiezing als Mis(s) 2007 mag de 27-jarige kunstgeschiedenis student zich Nederlands mooiste vrouw met een handicap noemen. Maar daar was het haar niet om te doen. Reni: 'Ik heb aan de verkiezingen meegedaan omdat ik Ambassadeur Onbeperkt Nederland wilde worden'.

Reni heeft MS. Vermoeidheid speelt haar het meeste parten. Om ruimte te maken voor haar werk als ambassadeur, heeft ze haar studie Kunstgeschiedenis dit jaar stil gelegd. Reni: 'Deze baan kan ik niet combineren met mijn studie. Momenteel gaat al mijn energie op aan het Ambassadeursschap. Maar het gaat goed!', voegt ze enthousiast toe. 'Ik ben tot nu toe heel tevreden'.

Waarom wilde je zo graag Ambassadeur Onbeperkt Nederland worden? 'Om aandacht te vragen voor onze belangen. Om duidelijk te maken dat ook wij net als ieder ander gewoon mee willen doen. Om er voor te zorgen dat we niet afhankelijk blijven van gunsten, maar een beroep kunnen doen op rechten'.

Is dat nodig? 'Ja, dat is nodig', antwoordt ze direct en stellig. Dan terughoudender: 'Ik wil het niet al te vaak verkondigen, maar we hebben wel een achterstand natuurlijk. Op het gebied van arbeid, reintegratie, onderwijs, vervoer, noem maar op. Gelijke rechten? Dat gaat voor ons nog niet op'.

Wat kun jij daar als Ambassadeur aan veranderen? 'Daadwerkelijk iets veranderen kan ik niet, dat ligt niet binnen mijn macht. Maar ik kan wel aandacht vragen. Op de juiste plekken, en bij de juiste mensen. Dat is eigenlijk wat ik aldoor doe als ambassadeur: aandacht vragen'.

Aan aandacht geen gebrek. Direct na haar verkiezing brak het media-circus los. Diezelfde week zat ze aan tafel bij De Wereld Draait Door en Knevel & Van de Brink. Ook Jensen wilde haar direct in zijn uitzending.

Kort na je verkiezing zat je al bij Jensen op de bank. Direct voor de leeuwen gegooid? 'Dat viel wel mee, hoor. Dat was een heel goed interview. Eigenlijk was hij de eerste die echt inhoudelijke vragen stelde. Andries Knevel en Matthijs van Nieuwkerk bleven oppervlakkig, maar Jensen daagde me echt uit. Hij zei dat we in Nederland toch goede voorzieningen hebben. We zijn toch een keurige zorgmaatschappij? Wat ontbreekt er dan nog, wilde hij weten. Hij was duidelijk echt geinteresseerd. Op een gegeven moment dacht ik zelfs: hij moet wel stoppen nu, want zo goed ben ik nog niet ingelezen'.

Na de drukte van de eerste week is het eigenlijk niet meer rustig geweest. 'Alles komt vanzelf op me af. Ik hoef alleen maar 'ja' of 'nee' te zeggen. Ik word voor heel veel dingen gevraagd. Ook door niet-gehandicaptenorganisaties'. Een kleine greep uit haar agenda: radio-interview FM-5, uitreiking Maak Plaats Prijs, acte de presence bij de Week van de Chronisch Zieken en Week van de Toegankelijkheid (politieke stadswandeling door Den Haag en aanbieding van petitie aan de voorzitter van de Tweede Kamer) , uitreiking Theo Zwetsloot Award, symposium Gekleurde Plafonds. Ook de schrijvende pers heeft belangstelling voor haar verhaal. Ze gaf interviews voor onder meer het Leidsch Dagblad, De Gelderlanden, Viva, Glamour, Vriendin, De Telegraaf en het overheidstijdschrift Mens en Werk.

Waar ben je tot nu toe het meest tevreden over? 'Een van de hoogtepunten tot nu toe was voor mij het partnerbezoek van de Duitse president Kohler. In oktober bezocht hij ons land. Voor zijn vrouw werd een neven-programma georganiseerd. Daarvoor werd ik uitgenodigd'. Bij dit soort gelegenheden aanwezig zijn vindt Reni belangrijk. 'Ik zat aan tafel met mevrouw Balkenende en Frau Kohler. We hebben een hele tijd gesproken over wat er voor mensen met een handicap verbeterd moet worden. Dat was een serieus gesprek, hoor', benadrukt ze. 'Ze zitten niet quasi-beleefd, half-geinteresseerd naar je te luisteren. Ze zijn echt nieuwsgierig. En 's avonds bij het concert sprak ook Balkenende mij nog aan. Hij kwam speciaal naar me toe'. Ook zo'n informeel moment, al is het kort, heeft betekenis, vindt Reni: 'Het weegt mee'. Dan schiet ze in de lach. 'Diezelfde avond kwam ook Maxima naar me toe. 'Ik ken jou', zei ze tegen me. En ook: 'Goed wat je doet'. Dat was wel apart, Maxima die tegen mij zegt: ik ken jou'.

Dat ze door haar verkiezing een bekende Nederlander is geworden, lijkt haar nog steeds te verbazen. 'Ik kreeg ook een uitnodiging voor de premiere van de film Moordwijven! Ik? Tussen al die BN-ers!' Ze lacht er hard om. 'Ik was jammer genoeg veel te vroeg: toen ik over de rode loper ging, was er nog geen BN-er te bekennen', grinnikt ze. Dan weer serieus: 'Toch is het best een rare wereld', stelt ze nadenkend. 'Dat het zo werkt, dat er nu naar mij geluisterd wordt omdat ik bekend ben'.

En de rol van schoonheid? Je hebt ooit gezegd dat je het slim vindt schoonheid en handicap te koppelen. 'Ja, en dat vind ik nog steeds. Schoonheid werkt overal. Natuurlijk is dat discutabel. Tijdens de verkiezingen hoorde ik vaak 'Je bent mooi', maar dat is op zichzelf natuurlijk geen prestatie! Ik had niet eens mijn eigen haar gedaan!! Dat het zo werkt, zou niet zo moeten zijn, maar het is wel de realiteit. En daarom vind ik het slim om handicap en schoonheid aan elkaar te koppelen en op die manier meer aandacht naar ons toe te trekken'.

Wat breng je in al je gesprekken naar voren? 'Eigenlijk gaat het altijd over gelijke rechten. Mijn kernboodschap is: er moet krachtigere wetgeving komen. We willen niet afgescheept worden met gunsten. We willen niet verzorgd worden. We willen ons kunnen beroepen op rechten. Recht op onderwijs, recht op vervoer, recht op inkomen en werk. Gelijke rechten. Alleen dan kunnen we echt meedoen'.

Behalve gedrevenheid en strijdlust toont Reni ook milde frustratie. 'Als ik uitleg dat wij ook gewoon met de bus en de trein mee willen, dat we bij een sollicitatie even veel kans willen hebben als een ander met gelijke capaciteiten, dat we niet maanden willen wachten op een noodzakelijke voorziening, dan zegt iedereen altijd begripvol: 'Ja, je hebt wel gelijk'. Maar waarom gebeurt en dan niks??!!' verzucht ze. '

Ik ben gelukkig niet de enige die dit allemaal loopt te verkondingen. Sterker nog, in december 2006 heeft de Verenigde Naties het Verdrag inzake rechten van Personen met een Handicap aangenomen. Nederland heeft dit mensenrechtenverdrag ondertekend. Deze ondertekening schept politieke verplichtingen. De Eerste en Tweede Kamer moeten het verdrag nog wel ratificeren (bekrachtigen ? red.). Pas daarna kunnen we er echt rechten aan ontlenen. Ik werk mee aan de politieke lobby voor een spoedige ratificatie. Er staat een werkbezoek met Balkenende gepland en dan ga ik het daar zeker over hebben'.

Reni duikt niet alleen op in media en politieke kringen. Ook in het bedrijfsleven verkondigt ze haar verhaal. 'Samen met de CG-Raad, het Revalidatiefonds en Fortis organiseer ik binnenkort een aantal Community Breakfasts. Ontbijten met topmanagers. Zo brengen we sleutelfiguren uit het bedrijfsleven in contact met jongeren met een handicap of chronische ziekte. Ze gaan met elkaar aan tafel, en met elkaar in gesprek. De jongeren kunnen zichzelf profileren, laten zien dat ze voldoende capaciteiten hebben voor een baan in het bedrijfsleven. Maar ze stellen ook kritische vragen. Wat zou er in uw bedrijf moeten veranderen zodat ook ik bij u aan de slag kan? Dat zijn hele nuttige gesprekken, want het begint allemaal bij bewustwording'.

Wat ga je de komende maanden nog meer doen? 'Hoog op mijn agenda staat een werkbezoek met Balkenende. Verder ga ik meewerken aan de campagne Geknipt voor de juiste baan'. Geknipt voor de juiste baan is een campagne van het Ministerie van Sociale zaken. De campagne gaat meer bekendheid geven aan de mogelijkheden om arbeidsongeschikten weer aan het werk te laten gaan. 'En dit jaar zijn er ook de Paralympische Spelen. Ik wil daar meer media-aandacht voor. Sport speelt in de beeldvorming een heel belangrijke rol. Topsport maakt altijd indruk. Laatst nog begon een taxichauffeur tegen mij over rolstoeltennisster Esther Vergeer. Hij vond haar geweldig. Topsporters, ook topsporters met een handicap, dwingen respect en bewondering af. Bij iedereen, het zijn niet alleen 'onze' helden. Daar kunnen we gebruik van maken. Dus voor de Paralympische Spelen moet meer aandacht komen'.

Je bent nog tot juni 2008 Ambassadeur Onbeperkt Nederland. Wat ga je daarna doen? 'Ik ga zeker mijn studie weer oppakken. Maar eerlijk gezegd zou ik ook op de een of andere manier met dit werk door willen gaan. Ik heb veel geleerd en iets waardevols opgebouwd. Ik kom op plekken waar ik veel kan doen. Het zou zonde zijn om dat helemaal los te laten, want er moet nog veel gebeuren. Een jaar is eigenlijk veel te kort'. Tekst - Margreet Jonge Poerink Foto's Reni de Boer

Renate Beense