Updated: 7 October, 2009

Interview: Leidraad | Augustus 2007 | Bladzijde 21

Mis(s) Nederland wil betere beeldvorming

De nieuwe Mis(s) Nederland Reni de Boer hoopt haar studie kunstgeschiedenis te combineren met haar ambassadeurschap van de gehandicaptenstichting.'We moeten ons vaker laten zien.'

Het kroontje dat premier Balkenende haar opzette, viel even van haar hoofd, maar dat neemt niet weg dat ze tot Mis(s) 2007 is gekroond. De Leidse studente kunstgeschiedenis Reni de Boer (27), die sinds haar zeventiende multiple sclerose (MS) heeft, is daarmee de 'mooiste, slimste, charmantste en meest betrokken gehandicapte jonge vrouw van Nederland.' 'Uiterlijk is natuurlijk totaal onbelangrijk', zegt de kunstgeschiedenisstudente, 'maar ik vind het wel slim bedacht om schoonheid te linken aan een lichamelijke beperking. Via het uiterlijk krijg je aandacht voor de inhoudelijke kwesties die ik aan de orde wil stellen.'
De echte prijs is dat De Boer het komend jaar ambassadeur van gehandicaptenstichting Onbeperkt Nederland is. Ze gaat zich vooral inzetten voor een betere beeldvorming. 'Vaak reageren mensen wat ongemakkelijk als ze je in een rolstoel zien zitten. Ze gaan bijvoorbeeld overdreven aardig doen of kijken juist de andere kant op. Ze doen alsof ik gek ben, zonder dat ze dat ook echt denken. Mensen weten er niet goed mee om te gaan. Om dat te veranderen moet je beginnen bij de beeldvorming. Ik denk dat wij ons veel meer moeten laten zien op televisie en in kranten.'
'Winkels en horecagelegenheden zijn vaak nog ontoegankelijk, omdat de eigenaren er niet bij stil staan. Neem bijvoorbeeld de toiletten. In landen als Spanje heb je bij elke grote supermarkt een enorm toiletblok. Het zou mooi zijn als we in Nederland gewoon eens grote, schone en goed toegankelijke openbare toiletten zouden krijgen. Het is toch erg vervelend als ik steeds in cafes moet vragen of ik even naar de wc mag.'
Bij de universiteit ondervindt ze die hindernissen overigens niet of nauwelijks. 'Alleen als ik college heb in het gebouw in de Nonnensteeg is het lastig, maar dan zijn er genoeg mensen die mij helpen.' Sinds kort gaat ze wekelijks in de rolstoel naar tango-les. 'Mijn man, Daan, leidt dan tijdens het dansen. Eigenlijk is hij niet zo'n danser. Als het niet goed voor mij zou zijn om mijn spieren op deze manier te trainen, had ik hem nooit zo gek kunnen krijgen om mee te komen.'
Of er van de studie kunstgeschiedenis het komende jaar veel terecht zal komen, weet ze nog niet. 'Het ambassadeurschap van gehandicaptenstichting Onbeperkt Nederland staat nu even op de eerste plaats, en de studie op twee. Komende week ga ik een plan de campagne maken voor wat ik het komende jaar allemaal ga doen. Ik wil er wel voor vechten dat daar ook voor kunstgeschiedenis nog plaats is.' (CW)