Updated: 7 October, 2009

Interview: Leidsch Dagblad (20 april 2007)

Welke handicap heb je?

Sinds mijn zeventiende heb ik MS, een ziekte in het centrale zenuwstelsel. Bij een aanval krijg ik ontstekingen, die mijn functioneren aantasten. Hierdoor kan ik na zo'n aanval bijvoorbeeld minder goed zien, horen of lopen. De littekens die achterblijven, zorgen ervoor dat ik er lichamelijk op achteruit ga. Maar ik heb geen pijn, mijn grootste klacht is dat ik snel vermoeid ben. verder ben ik rolstoel afhankelijk, maar buiten dat kun je niet zien dat ik gehandicapt ben.

Hoe bepaalt je handicap je leven?

Het beinvloedt niet de belangrijke dingen in mijn leven: ik studeer, heb een relatie en heb vrienden. Maar door de vermoeidheid gaat alles langzaam, over een studiejaar doe ik drie jaar. Ook ben ik door twee aanvallen nu echt afhankelijk geworden van een rolstoel, even zelf boodschappen doen gaat niet meer. Maar ik zit wel op tangoles met mijn man Daan, dat vind ik heel leuk. Eigenlijk is het bizar; hij rijdt mij in de rolstoel naar les en dan dansen we een uurtje. Ik heb moeite met balans en kracht zetten, hij voelt dat goed aan en begeleidt dat heel goed. Zo train ik toch mijn spieren en evenwicht.

Wat is het grootste misverstand over lichamelijk gehandicapten?

Dat zij niet hoeven mee te draaien in de maatschappij, want zij hebben het toch al zo zwaar. Dat is een misplaatst gevoel van medelijden. Alsof je als gehandicapte beter thuis kunt blijven met een hobby of een cursus. Je moet je hersens blijven gebruiken; werken en studeren is leuk. Ik wil net als ieder ander naar buiten en onder de mensen zijn.?

Waarom doe je mee aan de verkiezing?

Ik wil de beeldvorming over lichamelijk gehandicapten verbeteren, door als gehandicapte meer in beeld te komen. Laten zien dat wij gewoon meedraaien in de maatschappij.

Is een Mis(s) Verkiezing aapjes kijken?

Nee, dat vind ik van niet. Maar als mensen om die reden kijken, is het ook prima. Het zijn wel deelnemers met een handicap, maar de nadruk ligt niet op ieders handicap. Het gaat erom aandacht te geven aan een groep mensen die anders zijn, maar gewoon meedraaien in de maatschappij.

Wat wil je bereiken als ambassadrice?

'Gezonde' mensen voelen zich vaak ongemakkelijk bij gehandicapten, weten zich moeilijk een houding aan te meten. Als ik bijvoorbeeld in mijn rolstoel buiten kom, lijkt het alsof ik heel aardig ben: mensen stoppen bij een zebra, lachen naar me etc. Anderzijds raken gehandicapten soms te snel geergerd door dit soort gedrag. Dit onbegrip van beide partijen wil ik graag aanpakken, want het is vaak berust op onwetendheid. Daarnaast wil ik bereiken dat als gehandicapten meer zichtbaar zijn in de maatschappij, er ook meer rekening mee wordt gehouden. Bijvoorbeeld door verbetering van openbaar vervoer en meer toegankelijke winkel. Zo wordt onze vrijheid vergroot.?

Bron: Sietske Arkenau - Leidsch Dagblad 20 april 2007