Updated: 7 October, 2009

Interview: Vraag in beeld | Nummer 4 | Augustus 2007 | Bladzijden 8-9

Niet langer voor spek en bonen meedoen

Mensen met een beperking moeten een gewoon leven kunnen leiden, met een baan, midden in de maatschappij. Daar wil de nieuwe miss Reni de Boer (27) zich als Ambassadeur Onbeperkt Nederland het komende jaar hard voor maken. 'Ik ben al tien jaar ziek en vind dat al die tijd al. Het mooie is dat mijn boodschap nu door alle media-aandacht veel meer gewicht krijgt.'

door Janny Terlouw fotografie De Beeldredaktie | Harmen de Jong

Het meest storende vindt Reni dat er zo weinig verwachtingen zijn en dat er nauwelijks eisen worden gesteld aan mensen met een handicap. 'Waarom zou je moeten werken, je hebt het al moeilijk ... Ga lekker een hobby doen en laat anderen je helpen. Je krijgt regelmatig het gevoel datje voor spek en bonen meedoet. Dat is heel gevaarlijk, want het maakt dat ik zelf ook mijn eisen ga bijstellen. Als er wel verwachtingen zijn, is dat een stimulans om te groeien.'

Uitzondering
Sinds ze in een rolstoel zit, ervaart ze die uitzonderingspositie dagelijks in tal van kleine dingen. Iedereen stopt en gaat voor haar aan de kant. 'Ik kan altijd direct oversteken bij een zebrapad. Natuurlijk wil ik dat ze voor me stoppen, maar ze zouden voor iedereen moeten stoppen. Als ik in een winkel pardon zeg, omdat ik er langs wil, kijken mensen eerst geergerd op. Maar zodra ze een rolstoel zien, werpen ze zich in de schappen. Je wordt overal heel behulpzaam benaderd, je krijgt extra uitleg ... Er wordt alleen
niet meer naar me gefloten. In een rolstoel ben je niet meer sexy.' Natuurlijk wil ze niet onvriendelijk behandeld worden, maar ze wil geen uitzondering zijn. 'Ik ben een gewoon mens. Ik wil af en toe kwaad kunnen worden omdat er niet voor me wordt gestopt.'Toch zit Reni, die sinds driejaar weet dat ze multiple sclerose (MS) heeft, er niet mee dat ze in een rolstoel zit. 'Het ergste is de vermoeidheid. Met die rol-stoel kan ik alleen maar meer.'

"Zodra ze een rolstoel zien, werpen ze zich in de schappen"

Het veranderen van de beeldvorming over mensen met een handicap was haar drive om mee te doen aan deze missverkiezing. 'Kijk mij eens mooi zijn, daar heb ik hele-maal niks mee. Het goede van deze miss-verkiezing is dat het de beeldvorming van mensen meteen handicap kan veranderen en hun positie in de maatschappij kan versterken.'

Gelijke rechten
Voor de verkiezing had Reni al duidelijk voor ogen waar ze zich op wilde gaan richten als zij ambassadeur zou worden. 'Ik wil dat mensen met een handicap niet alleen gelijke rechten hebben, maar dat ze die ook krijgen. Dat ze gewoon mee kunnen doen op de arbeidsmarkt en op school. Uit het rapport Meedoen met beperkingen van het Sociaal en Cultureel Plan Bureau blijkt dat er niets is verbe-terd. Slechts 31 procent van de mensen met een handicap tussen de 15 en 65 jaar heeft een baan. Daar kan ik me echt kwaad om maken. Werk geeft waarde aan je leven. Het maakt je krachtiger, meer assertief en gelukkiger. Ik heb nu voor het eersteen baan.'
Welke stappen ze gaat ondernemen om haar doel te bereiken, heeft ze nog niet precies voor ogen. De eerste weken werd ze geleefd door interviews, televisie-optredens en het bijwonen van evene-menten zoals de picknick van de Neder-landse Stichting voor het Gehandicapte Kind, waar ze handtekeningen uitdeelde aan gehandicapte kinderen. 'Ik ga nu eerst een werkplan maken. Ik heb maar een jaar vier dagdelen per week beschik-baar. Die tijd moet ik zo goed mogelijk benutten. Ik zal mijn boodschap in ieder geval uitdragen via de media, maar mis-schien kan ik ook projecten ondersteunen of met werkgevers praten. Ik kan hen uitleggen dat het de moeite waard is om iemand met een handicap aan te nemen. Zelf kan ik maar een paar uur per dag werken, maar misschien doe ik wel meer dan een ander. Ik ben altijd al ziek, dus voor een griepje blijf ik niet thuis. Mensen met een handicap zijn er altijd.'

'Ik ben altijd al ziek dus voor een griepje blijf ik niet thuis'

Over een jaar wil Rem' in ieder geval een bekrachtiging van het VN-verdrag over de rechten van mensen meteen handicap en een serieuze toezegging voor een krachtige wet bereikt hebben. Een wet die zorgt dat mensen met een handicap hun rechten beter kunnen afdwingen.
'Mensen met een handicap moeten niet afhankelijk zijn van gunsten en medelij-den. Ze moeten een goede opleiding kun-nen volgen, een betaalde baan krijgen en gewoon met de trein mee kunnen. Nu kan het je zomaar gebeuren dat de deuren zich voor een rolstoel sluiten en dat de trein zonder jou weg rijdt, terwijl je de NS niet aansprakelijk kunt stellen.' Aan de andere kant beseft ze dat mensen
met een handicap zelf ook krachtiger en sterker moeten worden. 'We moeten assertief en zelfstandig zijn.'
'Het is heel veel wat ik wil bereiken... Daarom moet ik goed kijken wat ik het beste kan doen.' Lachend: 'Als mooi meis-je in een rolstoel gaan er ongetwijfeld deuren voor mij open. Die kansen moet ik optimaal benutten.'

Reni de Boer studeerde eerst technische bestuurskunde. Vanaf 2005 studeert ze kunstgeschiedenis aan de Universiteit Leiden.
Ze werd ziek op haar zeventiende. De diagnose was ME - een chronische ziekte, die wordt gekenmerkt door onder andere abnormale vermoeidheid - en bleef ME na een second opinion. 'Pas in 2004 bleek dat ik MS had. Ook toen ben ik voor een second opinion naar de meest gespeciali-seerde neuroloog gegaan. Ik kijk waar ik het beste geholpen kan worden, waar ze het verst zijn. MS is een moeilijke ziekte.
dan moet je gewoon bij de beste specialist op dat gebied zijn.' Van juni 2007 tot juni 2008 is Rem Ambassadeur Onbeperkt Nederland. Ze is in dienst van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad (CG-Raad), maar alle organisaties voor en van mensen met een beperking kunnen een beroep op haar doen. De missverkiezing vond dit jaar voor de tweede keer plaats en is een initi-atief van tv-presentatrice Lucille Werner.